los nòvis....

abans de conéissser la fin de l'aventura de Popo e Ixi, vos vòli parlar un pauc de la lenga dels Aztècs: lo nahuatl. Es una lenga qu'agafa de mots per ne fargar de novèls. Popocatépetl es lo molon de  pèiras que fuma ( popoca: fumar) e tepetl (contraccion de tetl e petl) es lo molon de pèiras. Ixtaccihuatl es la dòna (cihuatl) blanca coma la sal (ixtac). Los qu'an agachat lo film "la sèrp emplumda" sabon que Quetzalcoatl es  la sèrp (coatl) e lo quetzal, l'aucelon pichon amb sas plumetas polidetas de color (que los emperators se'n fasián de  mantèls pus presats que l'aur que venguèron cercar e raubar los espanhòls en 1529).
 M'agaradriá de vos contar maitas causas de Mexicò qu'aqueste an 2011 es lo centenari del crit de Zapata: "Tèrra e Libertat"....mas es pas lo luòc...

Vaquí los nòvis:

Quand veguèt que son aimada èra mòrta, lo jove se precipitèt a son costat e la prenguèt dins sos braces. Plorava e disiá:

-Duscas a la fin del mond demorarai a ton costat, te daissarai  pas pus.

Alara lo valent capitani soslevèt lo còrs de la princesa e lo menèt plen de tristesa e de dolor a las montanhas pus nautas. La pausèt doçament sus un lièch de polidas flors e s’assetèt prèp d’ela per la velhar.

Los jorns passèron. “Popo” demorava totjorn sens bolegar, jagut al costat de “Ixy”. Esmoguts per un amor tan bèl, los dieus decidiguèron de transformar los nòvis en volcans.

 “Ixy” es alongada, amb lo cap blanc, plan suauda. Mas de còps que i a, “Popo” tremola e de son còr gisclan de lagremas de fuòc que davalan lo long de son còrs. Alara tota la vila agacha las montanhas amb crenta per que sap que “Popo” se plora per son aimada princesa.

- e cric e crac lo conte es acabat...

En 2000, Popo o Don Goyo coma li dison los estatjants, amb sos 5 452 mètres de nautor e aluènhat qu'es de la ciutat de 60 kilomètres, se sentiguèt plan triste e se metèt a plorar. Plorèt tan fòrt e se saquejèt tan que daissèt tombar una pluèja de cendre.

los nòvis...seguida

Avètz aquí una pichona mapa per veire ont es Mexicò, que sa capitala uèi s'apèla Mexico D.F. (distrito federal... per çò qu'es coma la grand fraire del Nòrd un estat federal...mas ne dobti pas que totes coneissètz la geografia e tanben l'istòria...)
http://www.wikipedia.org/ o http://www.mexique-voyage.com/
Es a la plaça qu'ocupa Mexico D.F. que s'èra bastida la ciutat de Tenochtitlan al sègle XIV sul lac Texcoco. Es la legenda de la figuièra de barbaria amb l'agla dessús que teniá la sèrp dins lo bèc e l'istòria dels Aztecas. Es l'airal del conte dels nòvis que n'anam seguir lor aventura.

 Se vos sovenètz:  Popo, nòstre eròi, se'n èra anat a la guèrra e aviá daissada son aimada, la princessa.....

Fin finala, los guerrièrs aztècs foguèron victorioses e se preparèron per dintrar a la capital. Mas l'òme qu’èra gelós de Popocatépetl se’n anèt lo primièr. Partiguèt a fum e arribèt dos jorns abans los autres. Còp sec anoncièt que lo brave Popocatépetl èra mòrt e qu’èra el l’eròi de las darrièras batèstas. Per aquela rason  èra el lo que debiá èsser l’òme de la princesa e l’emperator seguent.

Pecaire! Quina catastròfa!!! La pobre princes èra tan trista que se voliá morir.

L’emperator el tanben èra plan triste per çò que cresiá que lo guerrièr disiá la vertat e pensava que Popocatépetl èra mòrt.

Lo jorn seguent se faguèt una fèsta granda per festejar la victòria e lo maridatge de la princesa e del  guerrièr gelós.

Ailàs! Mon paure amic Popocatépetl!

E tombèt mòrta per tèrra.

A aquel moment los guerrièrs aztècs dintrèron dins lo castèl e Lo gojat corriguèt vèrs l’emperator per li anonciar:

-Avèm vençut l’enemic. Es ora de que nos maridèm coma promés.

Un silenci de mòrt s’espandiguèt e totes agachèron cap a la princesa.

La fin: un autre jorn!!! que cal pas abusar de las bonas causas!!!!!!

Roquefort e Ròcafòrt...

per veire un pauc las environas ont nais lo fromatge: lo païs ont paisson las fedas: un suau païsatge de monts, de combas e de planas

e lo vilatge apiejat a las baumas curadas dins lo Combalon; a l'esquèrra de la fotò dins la val i a lo riu que se sona lo Solson que s'enfonilha dins lo bacin d'abausonament creat naturalament e que daissa sortir "la montanha" amb son relèu tabular degut a la materia de la pèira.
las baumas artificialas ("los frigòs!!!) ont se consèrvan las formas abans d'èsser vendudas son dins un vilatge Lauras, pus bas que se vei pas a drecha de la fotò. mas tot aquò s'amerita una vesita geografico-olfactiva!!!

Ligams....

Dins son corregit, la nòstra aimada Melania demandava de ligams per dire de tastar un pauc melhor lo pus famós e lo pus conegut dels fromatges: lo Rocafòrt!!!
Vaquí una debuta de passejada gastronomica e gostosa mas virtuala...sus la tela:
http://www.roquefort-societe.com/
http://roquefort-papillon.com/ (es aquel que se fa a Vilafranca de Panat (tornatz als blògs precedents se vos rampelatz pas!!!)
http:///id2sorties.com
http://roquefort.fr/
Vos podetz passejar dins lo vilatge tanben...
Lo còp que ven vos donarai (benlèu) d'autres informacions....a lèu

vos vau contar una istòria que ven de Mexicò.....

Es l'istòria dels dos volcans que barran la val de la ciutat de Mexicò; es una polida legenda tirada de "Leyendas mexicanas" de G. Barlow y W. N. Stivers.

Los nòvis

Al èst de la capitala de  Mexicò, i a dos volcans totjorn  cobèrts de nèu. S’apelan Popocatépetl que a cinq mila mètres de nautor e Ixtaccíhuatl qu’es un pauc mens naut. De temps en quora, “Popo” entra en activitat e se met a fumar, mas “Ixti” demòra suauda. Cal que vos diga que lo nom d'aquel jove vòl dire:  molon de pèira que fuma. Lo mond contan que “Popo” es un guerrièr aztèc que susvelha lo sòm de son aimada“Ixti”.

Quand i a de tèrratremols, los mexicans dison qu'es pr'amor que “Popo” se plora per sa nòvia.

Un còp èra, mantun sègle fa, i aviá un emperator aztèc qu’aviá una filha bèla e plan aimabla que se sonava Ixtaccíhuatl, çò que vòl dire: la dama blanca, blanca coma la sal.

Un  jorn, l’emperator recebèt de marridas novèlas: sos ennemics preparavan una ataca contra son païs. Alara l’emperator faguèt venir al palais totes sos guerrièrs, joves e coratjoses e lor diguèt:

“Soi vièlh, pòdi pas pus luchar. Per me remplaçar vos cal nomenar lo guerrièr lo pus valent de nòstra armada azteca. Se el pòt vencer l’ennemic e installar la patz sus nòstra tèrra, li donarai mon tròne e la man de la miá filha.”

Cridèron totes los guerrièrs : “lo guerrièr mai coratjós es “Popo”; es tanben lo pus fòrt. Es el que dèu èsser lo nòstre capitani. Cridèron totes, levat un...

- Va plan. Popocatépetl, siás tu lo cap, diguèt l’emperator. 

Ieu sabi que nòstres dieuses te van ajudar e que seràs victoriós

Mas, demest los guerrièrs, n’iaviá un qu’èra gelós de Popocatépetl. Pensava que lo capitani deviá èsser el e pas “Popo”. Mas diguèt pas res de çò que se pensava.

Degús saviá que la princesa e Popocatépetl èran amoroses. Abans de partir per la guèrra, lo jove anèt al jardin per dire adieu a son aimada princesa.

-Tornarai lèu, mon aimada- li diguèt lo gojat a la princesa. E alara nos maridarèm.

-Òc e tu demoraràs totjorn prèp de ieu: diga-me que serà vertadièr? Respondèt la princesa.

- Òc! As rason. Serai per totjorn a costat de  tu- diguèt lo jove.

Sus aquelas paraulas, Popocatépetl se’n anèt a la guèrra qu’èra longa e crusèla. Mas degús èra tan valent coma lo cap aztèc...

 la seguida al còp que ven: vos caldrà esperar un bocinon per saupre çò que se va passar.....

bona fèstas a totes!

vaquí un operà gostós e dançaire: la Traviata de Verdi, lo còr dels Bomians; d'escotar e de tastar ...virtualament...!

la dança de las mila mans Guanyin

lo meravilhós es que aquelas 21 joves son sordas e mudas!!!
obesisson als senhals dels entrenaïres plaçats als quatre caires del platèu...video grabada a Pekin pendent lo festenal de Prima